Οι επενδύσεις είναι πολλών ειδών. Εμπεριέχουν κινδύνους, ανάλογα με το είδος της επένδυσης.
Ας υποθέσουμε ότι καταφέρνουμε να περισσέψουν κάποια χρηματικά ποσά, από το εισόδημά μας, κάθε μήνα, αφού πληρώσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις. Τα ποσά αυτά, μήνα με το μήνα, «μαζεύονται» και τελικά, ανέρχονται, σε ένα αρκετά σημαντικό ποσό. Ας υποθέσουμε ότι κερδίζουμε αρκετά χρήματα από ένα λαχείο. Ας υποθέσουμε ότι κληρονομούμε ένα σημαντικό ποσό. Ας υποθέσουμε ότι πουλάμε ένα ακίνητο ή ένα αυτοκίνητο και εισπράττουμε αρκετά χρήματα.

Τι μπορούμε να κάνουμε με αυτά τα χρήματα;
Όλα τα παραπάνω αποτελούν επενδύσεις. Κάποιες από αυτές αποφέρουν μικρά κέρδη, κάποιες άλλες μεγάλα. Κάποιες είναι σίγουρο ότι θα αποφέρουν κέρδη, κάποιες άλλες είναι αμφίβολο, αν θα αποφέρουν κέρδη και πόσα.
Οι πρώτες τρεις κατηγορίες επενδύσεων μπορούν να γίνουν, από εμάς τους ίδιους, χωρίς ιδιαίτερη βοήθεια και χωρίς να απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις. Για τις δύο τελευταίες, όμως, κατηγορίες, απαιτούνται γνώσεις, που δεν τις έχει ο καθένας μας. Για το λόγο αυτό, υπάρχουν οι επενδυτικές εταιρίες.
Μετοχές
Η επένδυση, σε μετοχές μιας επιχείρησης, μας κάνει ιδιοκτήτες ενός μέρους αυτής της επιχείρησης. Εάν η επιχείρηση πάει καλά, η επένδυσή μας, μας αποφέρει κέρδη. Εάν δεν πάει καλά, μπορεί να χάσουμε κάποια ή όλα τα χρήματά μας. Η επένδυση, σε μετοχές μπορεί να σημαίνει πιθανότητα μεγαλύτερων κερδών, από αυτά, που αποφέρει μία κατάθεση, σε τράπεζα ή μια αγορά ακινήτου. Εάν όλα πάνε καλά, η επένδυσή μας θα αποδώσει έτσι, ώστε γλιτώνουμε τις επιπτώσεις του πληθωρισμού. Έτσι, εάν θελήσουμε να δημιουργήσουμε ένα χαρτοφυλάκιο, δηλαδή να επενδύσουμε τα χρήματά μας, μέσω μιας επενδυτικής εταιρίας, σε διάφορα επενδυτικά προϊόντα, πρέπει να συμπεριλάβουμε, στο χαρτοφυλάκιό μας και μετοχές.
Ομολογίες – Ομόλογα σταθερής απόδοσης
Τα ομόλογα και τα άλλα επενδυτικά προϊόντα σταθερής απόδοσης, αποφέρουν ένα συγκεκριμένο ποσό, σε ένα συγκεκριμένο διάστημα. Στο τέλος του διαστήματος αυτού, μας επιστρέφεται το κεφάλαιο, που επενδύσαμε. Τα ομόλογα σταθερής απόδοσης προσφέρουν σταθερό εισόδημα και, συνήθως δεν επηρεάζονται, πάρα πολύ, από τις διακυμάνσεις της αγοράς. Ωστόσο δεν είναι, χωρίς κανένα κίνδυνο. Κάποιες φορές, ο εκδότης του ομόλογου ή της ομολογίας, μπορεί να αντιμετωπίσει οικονομικές δυσκολίες και να μη μπορέσει να επιστρέψει όλα τα ποσά, σε όλους τους επενδυτές.
Επίσης, οι τιμές αυτών των ομολόγων κινούνται, αυξητικά αλλά και μειωτικά, κυρίως ακολουθώντας τις διακυμάνσεις των επιτοκίων. Έτσι, εάν αποφασίσουμε να τα ρευστοποιήσουμε, πριν τη λήξη τους, υπάρχει πιθανότητα να χάσουμε και από το κεφάλαιο, που επενδύσαμε.
Αμοιβαία κεφάλαια
Τα αμοιβαία κεφάλαια είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους επένδυσης. Όταν αγοράζουμε αμοιβαία κεφάλαια, τα χρήματά μας μπαίνουν, σε ένα κοινό λογαριασμό, με τα χρήματα άλλων επενδυτών. Με το σύνολο των χρημάτων, που μαζεύεται, αγοράζεται μια ποικιλία επενδυτικών προϊόντων (μετοχές και ομόλογα). Τα αμοιβαία κεφάλαια μας προσφέρουν αυτόματη διαφοροποίηση, επομένως και διασπορά κινδύνων, γιατί κάθε αμοιβαίο κεφάλαιο (που δημιουργείται, στον κοινό λογαριασμό πολλών επενδυτών) επενδύεται, σε διαφορετικά και πολλά προϊόντα. Έτσι, αγοράζουμε π.χ. μετοχές πολλών εταιριών. Εάν η μια δεν πάει καλά, οι απώλειες, από τις μετοχές της, μπορούν να ισοφαριστούν η και να υπερκεραστούν, από τα κέρδη μετοχών άλλων εταιριών, που πηγαίνουν καλά. Περιορίζουμε, δηλαδή, τον κίνδυνο ζημιών.
Μπορούμε να διαλέξουμε να επενδύσουμε σε μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια.
Παράγωγα
Τα τελευταία χρόνια, ακούμε, συχνά, για τα παράγωγα. Είναι χρηματοοικονομικά προϊόντα, του η τιμή τους προκύπτει, από την τιμή των προϊόντων (μπορεί αυτά τα προϊόντα να μην είναι χρηματοοικονομικά) στα οποία βασίζονται. Η χρήση των παραγώγων απαιτεί απόλυτη γνώση των κανόνων τους διαφορετικά μπορεί να χάσουμε τα χρήματά μας. Υπάρχουν δυο είδη παραγώγων. Κατ’ αρχάς, διακρίνονται, ανάλογα με το χρηματοοικονομικό προϊόν στο οποίο βασίζονται. Επίσης, διακρίνονται, σε:
Δυστυχώς, λόγω της μη σωστής εποπτείας της αγοράς παραγώγων, σε παγκόσμιο επίπεδο, η αγορά αυτή έχει καταλήξει, σε μια αγορά «στοιχημάτων» και πεδίο δόξης, για κερδοσκόπους.
Ας διαβάσουμε για τα Σύνθετα Χρηματοοικονομικά Προϊόντα (ΣΧΠ). Είναι, πραγματικά, σύνθετα προϊόντα, τα οποία εμπεριέχουν υψηλούς κινδύνους.
Περισσότερες πληροφορίες για τα παράγωγα θα βρούμε εδώ.
Επενδυτικές εταιρίες
Είναι εταιρίες, που διευθύνονται, από επαγγελματίες, ειδικούς σε θέματα χρηματαγοράς, οι οποίες μαζεύουν χρήματα, από πολλούς επενδυτές και τα τοποθετούν, σε μετοχές, ομόλογα και άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα. Οι επενδυτικές εταιρίες μπορούν να επενδύσουν, σε πολλά διαφορετικά είδη χρηματοοικονομικών προϊόντων. (Υπάρχουν, πράγματι, πολλές κατηγορίες επενδυτικών προϊόντων, στην αγορά, που το καθένα εμπεριέχει διαφορετικό επίπεδο οικονομικού κινδύνου.)
Το μεγαλύτερο τμήμα του χαρτοφυλακίου μιας επενδυτικής εταιρίας, συνεχώς, αναπροσαρμόζεται, κάτω από την εποπτεία διευθυντικών στελεχών, με εξειδικευμένες γνώσεις, οι οποίοι έχουν περισσότερες πιθανότητες, από ένα μεμονωμένο καταναλωτή, να προβλέψουν τις μελλοντικές αποδόσεις των διάφορων επενδυτικών προϊόντων. Επίσης, τα στελέχη αυτά μπορούν να βρουν ποιο ή ποια επενδυτικά προϊόντα, ταιριάζουν, περισσότερο, στον καθένα μας, όταν αποφασίσουμε ότι θέλουμε να επενδύσουμε κάποιο χρηματικό ποσό.
Οι επενδυτικές εταιρίες υπόκεινται, σε ένα σύνολο νόμων και κανόνων. Οι νόμοι αυτοί απαιτούν όλες οι επενδυτικές εταιρίες να είναι καταγεγραμμένες, σε ένα μητρώο και να παρέχουν, στους επενδυτές, ενημερωτικά φυλλάδια, που να αποκαλύπτουν τις απαραίτητες πληροφορίες, για την επενδυτική εταιρία, τα διευθυντικά της στελέχη, το ενεργητικό της.
Η πρώτη επενδυτική εταιρία ιδρύθηκε το 1924, στις Η.Π.Α., λίγο καιρό, πριν τη μεγάλη οικονομική κρίση του 1929, γνωστή ως κραχ του ΄29, που ακολουθήθηκε από μια περίοδο οικονομικής ύφεσης. Μετά το κραχ, το 1930, ψηφίστηκαν οι πρώτοι νόμοι, που διέπουν τη λειτουργία των επενδυτικών εταιριών.
Κατηγορίες Επενδυτικών Εταιριών
Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις παρακάτω υποκατηγορίες:
Υπάρχουν πολλά χρηματοοικονομικά προϊόντα. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα παραπάνω χρηματοοικονομικά προϊόντα χωρίζονται, σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
Γιατί να επενδύσουμε, μέσω κάποιας επενδυτικής εταιρίας
Οι επενδύσεις, μέσω επενδυτικών εταιριών:
Οι διάφορες εταιρίες προσφέρουν διαφορετικά είδη μετοχών, και διαφορετικές υπηρεσίες, ζητούν διαφορετικές αμοιβές και διαφορετικά έξοδα, και, τελικά, φέρουν διαφορετικά αποτελέσματα και κέρδη, στους πελάτες τους.
Οι εταιρίες αυτές μας δίνουν τη δυνατότητα να επιλέξουμε το προϊόν, που ταιριάζει περισσότερο, σε εμάς, όσον αφορά τις αμοιβές και τα έξοδα της εταιρίας, το ύψος και το χρόνο της επένδυσης, (δηλαδή πόσα χρήματα διαθέτουμε και για πόσο καιρό μπορούμε να τα θέσουμε στην διάθεση της εταιρίας) καθώς και το χαρακτήρα μας καθώς και το κατά πόσο ριψοκίνδυνοι είμαστε.
Επειδή, όμως, κανένα τέτοιο επενδυτικό προϊόν δεν είναι εντελώς ακίνδυνο, πρέπει, πριν αποφασίσουμε να προχωρήσουμε, σε μια τέτοια επένδυση να σκεφτούμε, καλά:
Διασυνοριακές επενδύσεις
Πρέπει, τέλος, να γνωρίζουμε ότι μπορούμε να επενδύσουμε, μέσω εταιριών, που λειτουργούν στη χώρα μας αλλά και εταιριών, που λειτουργούν, σε κάποια άλλη χώρα. Σε αυτή την περίπτωση, αν έχουμε κάποιο παράπονο, για την εταιρία, όπως, μη εκτέλεση εντολών, κακή εκτέλεση εντολών κ.λπ. και δεν μπορεί η δική μας επενδυτική εταιρία να το επιλύσει, μπορούμε να στραφούμε, δικαστικά, εναντίον της εταιρίας, που λειτουργεί, σε άλλη χώρα, ενώπιον των δικαστηρίων της χώρας, όπου εδρεύει η εταιρία. Επειδή, όμως, αυτό είναι πολυέξοδο και ένας απλός καταναλωτής είναι δύσκολο να αναλάβει τέτοια υπόθεση, υπάρχει η εξωδικαστική επίλυση διαφορών.
Μπορούμε να απευθυνθούμε, στο Μεσολαβητή Τραπεζικών και Επενδυτικών Υπηρεσιών, (Διεύθυνση: Μασσαλίας 1, 106 80 Αθήνα, Τηλέφωνο: 210-3376700, Fax: 210-3238821 E-Mail: contact@bank-invest-omb.gr, Ταχ. Θυρίδα: 3391, 102 10, Αθήνα.), ο οποίος είναι μέλος του Fin-net, που είναι το δίκτυο εξωδικαστικής επίλυσης, διασυνοριακών διαφορών, για χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, για τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία.
Οι πελάτες των χρηματιστηριακών εταιριών, που πτωχεύουν ή που αναστέλλονται οι άδειες λειτουργίας τους, αποζημιώνονται, μέχρι του ποσού των 30.000 ευρώ, μέσω του συνεγγυητικού κεφαλαίου. Η προστασία αυτή αφορά την απάτη, τη βαριά αμέλεια και την πτώχευση των επενδυτικών εταιριών. Δεν αφορά ζημιές, που προέρχονται, από τις διακυμάνσεις της αγοράς, π.χ. πτώση στο χρηματιστήριο. Το ανώτατο όριο των εγγυήσεων, όμως, διαφέρει, από χώρα σε χώρα. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και πολύ ενημερωμένοι, αν θελήσουμε να επενδύσουμε, διασυνοριακά.
Γενικές Συμβουλές
Αυτής της μορφής οι επενδύσεις δεν είναι, για όλους. Απαιτούν ειδικές γνώσεις. Πρέπει, πάντοτε, να φροντίζουμε να μην επενδύουμε όλα μας τα χρήματα, στο ίδιο χρηματοοικονομικό προϊόν. Τοποθετώντας από λίγα χρήματα, σε πολλά προϊόντα, μειώνουμε τους κινδύνους ζημιών. Πρέπει, επίσης, να γνωρίζουμε ότι κανένα σοβαρό χρηματοοικονομικό προϊόν δε μπορεί να μας κάνει πλούσιους, από τη μία μέρα, στην άλλη.
Στην Ελλάδα, έχουμε πικρή εμπειρία, από το χρηματιστήριο και από εταιρίες επενδυτικές, που πτώχευσαν και οι επενδυτές έχασαν χρήματα. Μπορεί να μας υπόσχονται, λοιπόν, μεγάλα κέρδη, σε μικρό χρονικό διάστημα, αλλά εμείς πρέπει να ακολουθούμε την παροιμία του ελληνικού λαού, που αποδεικνύεται σοφός: «Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι».
Η Διεθνής Οικονομική Κρίση, που ξέσπασε το 2008, είναι ένα ακόμα παράδειγμα, για το πόσο επικίνδυνες είναι εκείνες οι επενδύσεις, που υπόσχονται «λαγούς και πετραχείλια». Ας δούμε τι συνέβη, στις Η.Π.Α. και παρέσειρε την παγκόσμια οικονομία, στην κρίση.
Μεσολαβητές και Τράπεζες, στις Η.Π.Α. δεν ενδιαφέρονταν να ελέγξουν τη δανειοληπτική δυνατότητα των πελατών τους, γιατί: Τον «παλιό καιρό», οι υποθήκες ήταν συναλλαγή, ανάμεσα στους αγοραστές σπιτιών και στις τράπεζες. Οι τράπεζες θέλοντας να ελαχιστοποιήσουν το ρίσκο αποτυχίας εξόφλησης, αφενός έλεγχαν την πιστοληπτική ικανότητα των πελατών τους και αφετέρου, συχνά, αναδιαπραγματεύονταν τους όρους της υποθήκης. Η καινοτομία, στη «νέα» αγορά ενυπόθηκων δανείων, είναι το ότι Μεσολαβητές και Τράπεζες μετέθεταν το ρίσκο, σε άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, μέσω τιτλοποίησης. Δηλαδή, «φτιάχνανε» ομόλογα, με εγγύηση τις υποσχέσεις των αγοραστών σπιτιών ότι θα ξεπληρώσουν το δάνειο, με τόκο, τα οποία πουλούσαν και τμηματικά, σε άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Έτσι, μέσω των ομολόγων «ξεφορτώνονταν» τον κίνδυνο μη αποπληρωμής, «φορτώνοντάς» τον σε «άλλους», τράπεζες, ασφαλιστικούς οργανισμούς, επενδυτές, κ.λπ., σε όλον τον πλανήτη. Όταν η αδυναμία αποπληρωμής των δανείων πήρε μορφή χιονοστιβάδας, κατέρρευσαν χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και μαζί τους και τα ομόλογα, που είχαν εκδώσει. Δυστυχώς, μαζί με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, που έχασαν χρήματα, εξ αιτίας της απληστίας τους, των πρακτικών της ανεύθυνης δανειοδότησης, που ακολουθούσαν και της «πονηριάς» τους να ξεφορτώνονται τους κινδύνους, πολλοί καταναλωτές έχασαν τα χρήματά τους, που τα είχαν επενδύσει, σε αυτά τα ομόλογα. Επίσης, καταναλωτές έχασαν καταθέσεις, που είχαν, σε τράπεζες, που χρεοκόπησαν, έχασαν τα σπίτια τους, έχασαν τις δουλειές τους, εξαιτίας της κρίσης, που ακολούθησε.
Διαβάστε οπωσδήποτε
Dolceta-Χρηματικές και οικονομκές υπηρεσίες-Τοποθετήσεις
Μεσολαβητής Τραπεζικών και Επενδυτικών υπηρεσιών
Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς - Οδηγός για τους Επενδυτές
Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς – Οδηγός γνωστοποίησης συναλλαγών
Περισσότερες πληροφορίες
Μεσολαβητής Τραπεζικών και Επενδυτικών Υπηρεσιών